Şirinevler

Gece yarısı telefonumda sadece nefes sesi beliriyor, o hafif ıslak tını kulağımı okşuyor. E-5’in uğultusu altında, Şirinevler Metrosu’nun son durağından birkaç adım ötede kendi evimde bekliyorum; Çobançeşme ışıkları perdelerden sızarken, tenimde kalan parfümün kalın kokusuyla yatağıma uzanıyorum. İster Atatürk Havalimanı’ndan yeni inmiş olun, ister Bahçelievler sınırındaki bir otelden çıkmış, kapıyı açtığım anda sesimi alçaltıp kulağınıza …

Önce kulağını ağzıma yaslayıp en hafif sesimi duyurmak istiyorum. Yağmur Şirinevler Metrosu’nun üstünden akarken, E-5’in uğultusu pencereden süzülüyor ve ben fısıltılarla seni yönlendiriyorum. Çobançeşme’ye inen yolda, Atatürk Havalimanı’nın ışıkları uzaktan titrerken, ellerim seni durduruyor, yeniden başlatıyor. Bahçelievler sınırındaki loş koridorda adımlarımız yağmurun ritmine uyuyor; her emirle, her yavaşlatmayla aramızdaki elektrik yükseliyor. Bugün sınırlarımı seninle mi …

Sabahın ilk ışığı E-5’in uğultusunu yavaşlatırken, Şirinevler Metrosu’nun üstündeki otel odasında parfümümün izi hâlâ yastıkta kalır; Ukraynalı dokunuşumun sıcaklığını ve tatlı aksanımı o sessizlikte daha da derin hissederim. Çobançeşme yönünden gelen hafif esintiyle perdeleri aralayıp bakışlarını karşılarım, bedenimin her kıvrımını yavaşça sunarken seni kendime çekmek için zamanı uzatırım; deneyimli ellerim, olgunluğum ve o içten gülümsememle …

Günlük rutinim Şirinevler Metro durağından inip E-5’e paralel yürüyüşle başlıyor. Havaalanına yakın otellerin lobilerinde bir kahve içip seni bekliyorum, çünkü bu gece yalnız gelmiyorsun. İki ya da üç arkadaşınla çıkagel, ben de o sıcak ağzımı sırayla her birinize açıyorum. Çobançeşme sınırındaki otellerin sessiz odalarında saatlerce grup temposu tutturuyoruz. Tatlı ve ıslak dudaklarım, dilimle her birinizi …

Bugün metroyla Çobançeşme yönüne inerken aklımda sadece E-5’in akşam trafiği vardı. Bahçelievler sınırındaki o dar sokakta adım adım yürürken topuklarımın ritmi, havadaki dizel kokusuyla karışıyordu. Asansöre bindiğim anda ise her şey değişti; kapılar kapanır kapanmaz burnuma hafif vanilya ve deri karışımı bir esans doldu, sanki aynı kabin içinde başka biriyle birlikte nefes alıyormuşum gibi. Şimdi …

Dudaklarım kalın, ağzım sıcak ve seni içine alacak kadar derin; Şirinevler Metrosu’nun üstünde, E-5’in uğultusunu bile bastıracak kadar istekliyim. Bugün planın son dakika değişti ve ben tam da bu yüzden buradayım: hızlı, kaygan ve ısrarcı bir şekilde seni ağzıma almaya hazırım. Çobançeşme’ye kadar inip kalkmak istemiyorsan, Atatürk Havalimanı’na yakın otellerde de aynı performansı sunuyorum; aynı …

Her sabah aynı metro durağında iniyorum, akşamları ise Şirinevler Metrosu’ndan taksiye atlayıp Çobançeşme yönüne dönüyorum. E-5’in üstünden Atatürk Havalimanı ışıklarını izlerken, kendimi sadece bir geceye değil, kalıcı bir heyecana hazırlıyorum. Bahçelievler sınırındaki dar sokağım, dışarıdan sessiz görünebilir ama kapının ardında nabzım hızlanıyor. Suriyeli köklerimle taşıdığım o sıcak ten, misafirlerim için her seferinde yeni bir sürpriz …

Şirinevler Metro’nun hemen üstünde, E-5’in uğultusuyla karışan gece. Atatürk Havalimanı’ndan inen ışıklar hâlâ uzakta; Çobançeşme’den süzülen trafik lambaları odamın perdesinde titriyor. Bedenim kapıda beliriyor. Göğüslerim dar askılı bluzun içinde ağır, kalçalarım ise pantolonun sınırlarını zorluyor. Senden gelen mesajı okuduğum anda ıslaklığımı hissediyorum. Sadece otele gelen misafirlere açığım; dışarı çıkmıyorum, dışarı alıyorum. O yüzden acele etme, …