Şirinevler

Her sabah aynı metro durağında iniyorum, akşamları ise Şirinevler Metrosu’ndan taksiye atlayıp Çobançeşme yönüne dönüyorum. E-5’in üstünden Atatürk Havalimanı ışıklarını izlerken, kendimi sadece bir geceye değil, kalıcı bir heyecana hazırlıyorum. Bahçelievler sınırındaki dar sokağım, dışarıdan sessiz görünebilir ama kapının ardında nabzım hızlanıyor. Suriyeli köklerimle taşıdığım o sıcak ten, misafirlerim için her seferinde yeni bir sürpriz …

Şirinevler Metro’nun hemen üstünde, E-5’in uğultusuyla karışan gece. Atatürk Havalimanı’ndan inen ışıklar hâlâ uzakta; Çobançeşme’den süzülen trafik lambaları odamın perdesinde titriyor. Bedenim kapıda beliriyor. Göğüslerim dar askılı bluzun içinde ağır, kalçalarım ise pantolonun sınırlarını zorluyor. Senden gelen mesajı okuduğum anda ıslaklığımı hissediyorum. Sadece otele gelen misafirlere açığım; dışarı çıkmıyorum, dışarı alıyorum. O yüzden acele etme, …

Şirinevler Metrosu’ndan çıkıp Çobançeşme yönüne yürürken bile tenimdeki gerilim hissediliyor. E-5’in uğultusu dışarıda kalıyor, otel odasının loş ışığı ise tenimi daha koyu, daha davetkâr gösteriyor. Yeni geldiğim bu semtte ilk kez bir yabancıya kapımı aralıyorum; uzun parmaklarım kapı kolunda, nabzım hızlanıyor. Dokunuşum ağır aksak başlıyor, sonra hızlanıyor – omuzlarından belime inen ellerini hissedince sırtım kavisleniyor. …

İşten çıkış saatin geldiğinde, bavulundan çıkardığın otel kartını avucunda sıkıştırıp asansöre yürüdüğünde, senin için hazır bekliyorum. 25 yaşında, 170 cm boyunda, 52 kiloluk bir bedenle seni karşılıyorum; nefesim ensende, topuklarım yerde hafif bir ses çıkarırken seni kapıya doğru çekiyorum. E-5’in akışına yakın, Şirinevler Metrosu’na birkaç adım mesafede, Bahçelievler sınırında ve havalimanı trafiğine uzak sayılmayacak bir …

Günlük koşturmanın arasında Şirinevler Metrosu’ndan inip evime döndüğümde, E-5’in gece ışıkları camdan içeri süzülür. Türbanımın altında bıraktığım dalgalı saçlarımı serbest bırakır, kısa bir duşun ardından tenimdeki nemi havluyla silerim; bu ritüel, E-5’in gürültüsünden uzak, kendi sakinliğime dönüşümdür. Gece ilerledikçe, Atatürk Havalimanı’ndan inen uçakların sesi hafif bir uğultuya döner ve ben de kendimi o ritme bırakırım. …

Bir asansörde karşılaştığınız o hafif gülümseme, Şirinevler’in akşamüstüne düşen yorgunluğunu unutturur. Metrodan inip E-5’e yönelirken bile içimde hâlâ o ilk temasın sıcaklığı dolaşıyor; ince tenim, dar kıyafetlerimin altında belirginleşen kıvrımlar, kendimi karşımdakine tamamen bırakma isteğimi daha da körüklüyor. Çobançeşme yönüne doğru yürüyen adımlarınızla buluşunca, tek bir bakışta anlaşılıyor: burada zamanı esnetmek, tadı son damlasına kadar …

Şirinevler Metrosu’ndan çıkıp E-5’in üstüne doğru yürüdüğümde aklımdaki tek şey, uzun bir günün yorgunluğunu dudaklarımla dağıtmak. Çobançeşme ışıkları altında, Bahçelievler sınırına kadar uzanan bu koridorda, tatlı bir nefesle misafirlerimi karşılamayı seviyorum. Otele gelip kapıyı açtığımda, ilk hareketim dudaklarını öpmek oluyor; yavaş, derin ve ısrarlı, günün bütün gerginliğini eritene kadar. Atatürk Havalimanı’na yakın bu lokasyonda, gece …

Şirinevler Metrosu’nun üstündeki ışıklar yavaş yavaş sönünce, ben de kendi ritmimi açıyorum. Çobançeşme’den E-5’e doğru uzanan o geniş cadde, akşamları daha sessizleşirken ben daha sıcaklaşıyorum. Elim telefonumda, parmaklarım ekranın üzerinde yavaşça geziniyor; kelimeleri değil, dokunuşları seçiyorum. İncecik bir iç çamaşırın altında dolgun göğüslerim, belimden aşağı taşan kıvrımlar, kalçalarımın her hareketinde dalgalanan et… Hepsi karşına oturduğunda …