Şirinevler

Şirinevler metrosunun üstünde, E-5’in gece ışıklarıyla titreşen camları var. Odaya girdiğimde önce pencereye yaklaşıyor, sonra geriye dönüp bakışlarımı davet ediyorum. Masum bir gülümseme, ama hareketlerim çok daha açık. İpek olarak, bu beşinci buluşmada hiçbir şeyin aceleye gelmediğini biliyorum. Şehri izlerken bile, bir bakışım yeter; o bakışla senin istediğin şeyi tam olarak anlıyorum. Çobançeşme’nin sakin sokakları …

İlk bakışta sakince bekliyorum ama içimde o sarsılmaz elektrik var; asansörün kapıları kapandığında nefesim hızlanıyor. E-5’in uğultusuyla Şirinevler Metrosu’nun karışımı dışarıda kalıyor; içeride sadece benim sıcak tenim ve karşımdakinin nefesi kalıyor. Acele etmiyorum, konuşuyorum, ritmi birlikte kuruyoruz; o birkaç saniyelik asansör yolculuğu, bütün geceyi hissettirecek kadar yoğun geçiyor. Şehrin kalabalığı dışarıda, ben ise yalnızca sana …

Yağmur camı usul usul döverken, bahçeden yükselen ıslak toprak kokusuyla karışık vanilya tenim odanın her köşesini sarıyor. Çobançeşme’den Şirinevler Metrosu’na doğru uzanan E-5’in uğultusu dışarıda kalıyor; içeride sadece benim sıcak tenim ve sana ait derin nefesler var. Kısa kısa nefes al, bırak kendini. Akşamları açığım, misafirimi kapıdan içeri alır almaz kokumu üzerime çekiyorum. Gel, bu …

Sabahın erken saatlerinde Şirinevler Metrosu’ndan iner, E-5’in uğultusunu geride bırakır, Çobançeşme’ye doğru yürürüm. Güneş henüz tam doğmamışken evimdeki loş ışıkta yağları ısıtır, parmak uçlarımı kaslara alıştırmaya başlarım. Çoğu zaman konuklarım Atatürk Havalimanı’ndan yeni inmiş, yorgun ve kasılmış olur. Kapıyı açtığımda ilk işim omuzlarına dokunmak, gerilimi ellerimle eritmek. Nefesleri yavaşlarken vücutları ısınır, omurga boyunca kayan parmaklarım …

Sadece sarışın sevenler için. Yağmur damlaları camda, ıslak saçlarımı omuzlarıma döküyorum. Oda sıcak, tenim daha sıcak. Kokum önce lavanta, sonra ten kokusuyla karışıyor, seni çekerken fark etmiyorsun bile. İki adımda metro istasyonundan çıkıyorsun. E-5’in uğultusu camdan gelip geçiyor. Çarşaflara uzanıyorsun, ben de üstüne. Ellerim ıslak saçlarımdan aşağı kayıyor, dudaklarım kulak memene değiyor. Sesi kısık, nefesi …

Ben Füsun, Şirinevler Metrosu’nun hemen yanında, Bahçelievler sınırındaki apartmanımda konuklarımı ağırlıyorum. E-5’e iki adım, Çobançeşme kavşağına yürüme mesafesindeyim; uzun bir günün yorgunluğunu üzerinizden atmak için tam bir durak. İnsanın sırtına, ensesine, beline yerleşmiş gerginliği parmak uçlarımla yavaş yavaş eritirken aynı anda teninizi daha sert, daha canlı hissetmenizi sağlıyorum. Dokunuşlarım aceleye gelmiyor, her hareket bir sonrakini …

Şirinevler Metrosu’nun üstünden E-5’e doğru taksi çevirdiğimde nefesim hâlâ düzensizdi; geceyi öylece bırakıp gitmek istemiyordum. Kapıyı açtığımda sadece bir bakış, bir dokunuşla her şeyi yeniden başlatabiliyorum; seni sarsacak kadar yakın, seni rahat bırakmayacak kadar ısrarcı. Çobançeşme kavşağından Atatürk Havalimanı’na kadar uzanan bu koridorda zamanı esnetiyorum; taksi şoförüne “bir tur daha” dedirtecek kadar tatlı, aynı anda …

Yağmurun kaldırımda patlayan sesi, E-5’ten yükselen ışıklar ve Çobançeşme’ye inen hafif rüzgârla karışınca dudaklarında hâlâ ıslak bir tat bırakıyor. Seni öyle bir öpüyorum ki, Şirinevler metrosundan çıktığın anda aceleyle sildiğin yağmur damlaları bile o öpücüğün sıcaklığını unutturamıyor. Gecelik boyunca, Atatürk Havalimanı’na inen uçakların sesini bile bastıracak kadar derin, yavaş ve ısrarlı hareketlerle seni sardığımda, Bahçelievler …

Parfümüm hafif turunç ve deri kokusuyla karışıyor; kapıdan içeri girer girmez burnunu dolduruyor, sabaha karşı koridorda yankılanan sessizliği bile kokuya dönüştürüyor. Şirinevler Metrosu’ndan Çobançeşme yönüne yürürken E-5’in uğultusu hâlâ kulaklarımda, ama odamın içinde sadece derin nefesler ve tenimin sıcaklığı var. VIP dediğim şey hız değil, o tek nefeste her şeyi hissettirebilmek; sabaha karşı herkesin sustuğu …